|
Yazar AyDıN
|
Uyandığım bir sabah beni bekleyen ya da aramasını istediğim hep birileri oldu... ve çaresizce elim kolum bağlı bir şekilde bekledim... kim bilir belki de gözlerim yasla dolmuştur... Karşımdaki ağaca benzettim bir ara kendimi...
sert esen rüzgar yapraklarımı inceltiyordu, dalım düşmemek için mücadele ediyordu... çırılçıplaktım evet savunmasız ve yalnız... mücadele etmek, her zorluğu yenmekti niyetim, beklerken... peki beklediğim neydi? sordum,sordum,sordum... ama bomboş bir yürekle... birbirine karışmış düşüncelerle... bir ip yumağı olsaydı elimdeki, onu çözmek için uğraşırdım sabahlara kadar... peki beynimdeki neydi?
ve uyandım yalnızlıktan, kendimi yokladım... ne istediğimi, ne yapmaya çalıştığımı, neyi ve kimi beklediğimi bulmam gerektiğini düşündüm... ve teker teker hesaplaştım hepsiyle... asla süslü kelimeler arkasına saklanmadım... bunları yaparken de bir şey daha öğrenmiş oldum gerçeklerden kaçmamayı!. |